انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 Analytical review of the draft international convention on jurisdiction and recognition of court Judgements on intellectual property issues بررسی تحلیلی «پیش نویس کنوانسیون بین المللی راجع به صلاحیت و شناسایی احکام دادگاهها در مسائل مالکیت فکری» 141886 FA محسن صادقی نویسنده مسئول مقاله-استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی (موسسه حقوق تطبیقی). ثمین رجائیان فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته حقوق مالکیت فکری دانشگاه تهران. Journal Article 2021 12 17 The technical complexities of private international law, namely the establishment of a competent court and international arbitration law, led the World Intellectual Property Organization (WIPO) to draft a uniform regulation on the establishment of a competent court and the identification of court Judgements in international intellectual property trials Physical and digital environments. Familiarity with the provisions of this draft and the legal effects of the adoption of this draft in the legal literature of the country, despite its great importance, has not been taken into consideration in our law. Hence, in this article, we will introduce an analysis of the draft convention. In an independent article, we will consider the implementation of Iranian law with the provisions of this draft. پیچیدگی های فنی حقوق بین الملل خصوصی یعنی تعیین دادگاه صالح و قانون حاکم بر دعاوی بین المللی، سازمان جهانی مالکیت فکری (وایپو) را بر آن داشت تا پیش نویسی حاوی مقررات متحد الشکل در زمینه تعیین دادگاه صالح و شناسایی احکام محاکم در دعاوی بین المللی مالکیت فکری در محیط فیزیکی و دیجیتالی تهیه و پیشنهاد کند. آشنایی با مفاد این پیش نویس و آثار حقوقی پذیرش این پیش نویس در ادبیات حقوقی کشور برغم اهمیت فراوان آن، تاکنون مورد توجه حقوقدانان ما قرار نگرفته است. از این رو در این مقاله به معرفی تحلیلی پیش نویس کنوانسیون خواهیم پرداخت و در مقاله ای مستقل، تطبیق حقوق ایران با مفاد این پیش نویس را مورد توجه قرار خواهیم داد.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141886_ce0c863e555e48d87662bc983d1081a8.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 The comparative study of the rights of ownership of employee’s invention in case the parties remain silent in contract in Iran and US law مطالعه تطبیقی حقوق مالکیت اختراع استخدامی در فرض سکوت طرفین در قرارداددر حقوق ایران و ایالات متحدۀآمریکا 141888 FA محمود صادقی دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران. حمید کبیری شاه آباد دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس تهران. Journal Article 2021 12 17 When an Expert employee invents an invention when hired, we should consider both the resources of the employer which need to be beneficial and could not be neglected and the ingenuity of the inventor which if not supported properly, would result in the lack of motive for invention in him. As a result we must make a balance between these two factors. Sometimes the contractors serve their interests by using the sovereignty will, but in cases that the contractors remain silent about this issue, it is the law that should serve their interests by an approach that is seeking justice. In Iran’s legal system, there is only one clause about the employee’s invention which is the fifth article of the laws of inventions, Industrial designs and trademarks, approved in 2007. This law has made a lot of ambiguities regarding this issue by dealinggenerally and ambiguously with it. In this article the rights of ownership of employee’s inventionin case the contractors remain silent has been investigated and the goal has been to present a worthy interpretation of the above mentioned law and to provide with beneficial conclusions for both the employers and the employees by comparatively studying the issue in Iran and the US law. The authors of this article finally came to the conclusion that if an employee is hired to deploy his ingenuity, the ownership of the invention belongs to the employer, but if the employee is not hired to make an invention despite using the resources of the employer to make an invention, the ownership of the invention belongs to the employee and the employer deserves the non-exclusive license of that invention. زمانیکه کارگری متخصص در حالت استخدام نسبت به تولید اختراعی اقدام می‌نماید، در این صورت از یک طرف سرمایه گذاری کارفرما وجود دارد که انتظار حمایت دارد و نمی‌توان آن را نادیده گرفت، از طرف دیگر نیز نبوغ و استعداد مخترع است که چنانچه منافع او تأمین نشود، دیگر انگیزه ای برای به کارگیری نبوغ خود نخواهد داشت. لذا باید بین دوکفه ترازو توازن برقرار نمود. گاه طرفین در قرارداد و با تمسک به اصل حاکمیت اراده منافع خود را تأمین می‌کنند. اما در مواردی که کارگر و کارفرما در قرارداد استخدام در این خصوص سکوت نمایند، این قانون است که باید با رویکرد عدالت جویی خود منافع طرفین را تأمین نماید. در نظام حقوقی کشور ما تنها بند (هـ) مادۀ 5 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علایم تجاری مصوب 1386 به اختراعات استخدامی اختصاص پیدا کرده است. این مقرره با بیان کلی و مبهم، پرسشهای زیادی را پیرامون خود ایجاد نموده است. در این مقاله حقوق مالکیت اختراع استخدامی در فرض سکوت طرفین در قرارداد مورد بررسی قرار گرفته و با مطالعه تطبیقی موضوع در نظام حقوقی آمریکا، سعی شده تا مقرره مذکور به نحو شایسته تفسیر و نتایج موافق منافع مخترعان مستخدم و کارفرمایان استخراج گردد. در نهایت نویسندگان به این نتیجه رسیده اند که چنانچه کارگریا کارمندی برای تولید اختراع یا به کارگیری نبوغ خود استخدام شود، مالکیت اختراع متعلق به کارفرما است. چنانچه کارگر یا کارمند برای تولید اختراع استخدام نشود، اما وی با استفاده از امکانات و منابع کارفرما اختراعی را تولید کند، در این صورت مالکیت برای کارگر یا کارمند است و کارفرما مستحق مجوز بهره برداری غیرانحصاری از اختراع خواهد بود.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141888_abf16825f258b875055e27834ec2c2e9.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 Literary andArtistic Property LawsIn the Cinematic Adaptation Works کپی رایت در آثار سینمایی اقتباسی 141889 FA زهرا شاکری استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران Journal Article 2021 12 17 Adaptation Cinematographic is one of the favorite films for filmmakers and audiences. So many movies have inspired from literary and artistic works. Nevertheless, adaptation and copying is considered authors and artists exclusive rights. This paper is the analytical - descriptive study of legal challenges arising from the exploitation of literary works to adaptation and finally is concluded adaptation cinematographic can be an original work and adoption is permitted in the framework of doctrines such as fair use, three-step test, and etc. در جهان ادبیات و هنر، بسیاری از آثار ادبی و هنری می توانند الهام بخش آثار دیگر باشند، به گونه ای که پدیدآورندگان آثار جدید در ارزش های هنری و زیباشناختی اثر پیشین شریک می گردند و از تجربیات مولفان قبلی بهره می برند. در این میان، آثار سینمایی اقتباسی نیز یکی از تولیداتی است که بر مبنای گسترده ای از تعاملات هنری با آثار ادبی و هنری که در گذشته خلق شده به منصه ظهور می رسند. با وجود این، اگرچه آثاراقتباسی به عنوان یکی از گونه های مورد علاقه فیلمسازان و تماشاگران سینما شناخته می شوند اما اقتباس و نسخه برداری از اثر دیگران یکی از حقوق انحصاری مولفان و هنرمندان تلقی می‌گردد. بنابراین فیلمسازان علاقه مند به حوزه آثار اقتباسی نیازمند کسب اجازه برای بهره برداری از اثرپیشین هستند یا باید عناصری را اقتباس و نسخه برداری نمایند که در قلمرو حقوق انحصاری نباشد. مقاله اخیر در صدد آن است که ضمن روش تحلیلی- توصیفی به مطالعه چالش های حقوقی ناشی از اقتباس و نسخه برداری از اثار ادبی وهنری برای تولید فیلم های سینمایی بپردازد و سرانجام نتیجه گیری می نماید که آثار سینمایی اقتباسی فی نفسه می توانند دارای ارزش های یک اثر اصیل باشند و از سویی فیلمسازان در چارچوب دکترین‌هایی مانند استفاده ی منصفانه، آزمون سه گام و ... می توانند به اقتباس یا نسخه برداری از اثر دیگری بپردازد.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141889_bbe7f798d402abbc0f5e1abec3015a3b.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 Evolutions in the Comprehensive Intellectual Property Bill in comparison with the International Regulations on Literary and Artistic Works تحولات لایحه جامع حقوق مالکیت فکری در مقایسه با مقررات بین المللی راجع به آثار ادبی و هنری 141890 FA ستار زرکلام عضو هیات علمی گروه حقوق دانشگاه شاهد. Journal Article 2021 12 17 The Comprehensive Intellectual Property Bill (Book 1: Literary and Artistic Property), 2014, which is currently passes the ratification process in the Islamic Consultative Assembly of the Islamic Republic of Iran, contains major advances for protection the creators of the works. The assessment of these Evolutions is possible in accordance with international regulations in this area, particularly the Berne Convention of 1886, and subsequent amendments thereto, and the WIPO Copyright Treaty (1996). This comparison shows that the bill's provisions not only meet the minimum expectations of these documents, but in many cases seek more serious and effective protection from the creators and have provided them with a lot more protection. These evolutions, especially with regard to the development of the scope of protection for individuals and new issues, the prediction of the presumptive and evidence of creation and representation, the development and clarification of the items of material rights, the explicit prediction and clarification of the limitations and exceptions to material rights, the specification of the conditions of imposing limitations and exceptions, development And the clarification of moral rights, review of regulations relating to the term of protection of material rights and the completion of rules related to the sanctions are visible. However, the lack of protection of the right to pursue (Article 14bis of the Berne Convention); the lack of protection of legal information related to the management of author rights (Article 12 of the WCT) is among the defects that can be raised on the bill. لایحه جامع حقوق مالکیت فکری( کتاب اول : مالکیت ادبی و هنری)سال 1393 که در حال حاضر مراحل تصویب خود را در مجلس شورای اسلامی ایران سپری می کند حاوی پیشرفتهای اساسی در حمایت از پدیدآورندگان آثار است. ارزیابی این تحولات با توجه به مقررات بین المللی در این زمینه بویژه کنوانسیون برن سال 1886 میلادی و اصلاحات بعدی آن و معاهده وایپو راجع به حق مولف ( کپی رایت) سال 1996امکان پذیر است. این مقایسه نشان می دهد که مقررات لایحه نه تنها توقعات حداقلی این اسناد را برآورده کرده بلکه در بسیاری از موارد در صدد حمایت جدی تر و موثرتر از پدیدآورندگان آثار بر آمده و حمایتهای بمراتب بیشتری از آنان کرده است. این تحولات بویژه در خصوص توسعه دامنه حمایت به اشخاص و موضوعات جدید، پیش بینی امارات پدیدآورندگی و نمایندگی، توسعه و شفاف سازی مصادیق حقوق مادی، پیش بینی صریح و شفاف سازی محدودیتها و مستثنیات حقوق مادی،تصریح به شرایط اعمال محدودیتها و مستثنیات، توسعه و شفاف سازی حقوق معنوی، بازنگری در مقررات مرتبط با مدت حمایت از حقوق مادی و تکمیل قواعد مرتبط با ضمانت نمایان است. با این حال عدم حمایت از حق تعقیب (ماده 14 مکرر کنوانسیون برن)؛ عدم حمایت از اطلاعات حقوقی مرتبط با مدیریت حقوق پدیدآورنده (ماده 12 WCT) از جمله ایراداتی است که می توان بر لایحه مورد بحث وارد کرد.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141890_bb6472a45af4df47e016a90284281308.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 Value Pluralism of Intellectual Property law کثرت گرایی ارزشی درحقوق مالکیت فکری 141891 FA طیبه صاحب استادیار دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2021 12 17 Most theorists of IP law have attempted to justify intellectual property rights in preserving one particular vale as a super value. However due to the diversity of the subject matters of IP law, as well as differences in beliefs and values of the host societies, it is hard to reduce IP law system to one specific value. Therefore it is necessary to find super value case by case and articulate any area of IP law in accordance with that Super value. Judges are also required to interpret the law on the protection of that specific superior value. In this paper, after explaining the concept of pluralism of values and value monism, we argue in support of pluralism of value in the field of intellectual property rights and two criteria will be provided for choosing super value in each case. اکثر نظریه پردازان حوزه حقوق مالکیت فکری ، کوشیده اند مبنای نظری نظام حقوق مالکیت فکری را در چارچوب حفظ و حراست ازیک ارزش خاص توجیه نمایند ( وحدت گرایی ارزشی). این در حالی است که مجموعه نظامحقوق مالکیت فکری به اعتبار تنوع مصادیق موضوعی آن و همچنین تفاوت باورها و ارزش های جوامع مجری آن ، قابل فروکاستن به یک ارزش خاص نیست( کثرت گرایی ارزشی). با وجود این ، اعتقاد به کثرت ارزش ها درون هر یک از مصادیق تحت شمول نظام حقوق مالکیت فکری، می تواند موجب بسط دامنه حمایت از حقوق مالکیت فکری و به تبع آن گسترش قلمرو انحصاری صاحبان حق شود.از این رو در این مقاله دیدگاه میانه ای اتخاذ شده است و در عین باور به کثرت گرایی ارزشی ،دامنه این دیدگاه درون هر یک از مصادیق نظام حقوق مالکیت فکری، محدود به حفظ تعادل و توازن میان منافع تولید کننده و مصرف کننده و عدم بسط دامنه حق انحصاری صاحبان حق شده است.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141891_f70427db98081f26714847a1df1a4289.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 La durée des droits économiques de l’auteur et la réforme de la loi en 2010 مدت حمایت از حقوق اقتصادی مؤلف در قوانین موضوعه و لایحه حمایت از مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط 141892 FA سید حسین صفایی استاد دانشکده حقوق و علو م سیاسی دانشگاه تهران و عضو پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران Journal Article 2021 12 17 La durée de la protection des droits économiques de l’auteur des œuvres littéraires et artistiques est un sujet important dans ce domaine. Certains juristes et théoriciens l’ont estimée perpétuelle, comme le droit de propreté traditionnelle. Cette doctrine est cependant tombée en désuétude. Aujourd’hui ces droits sont temporaires dans tous les pays, ainsi que dans les conventions internationales. Dans la plupart des pays, la durée de la protection, suivant la Convention de Bern, est durant la vie de l’auteur et 50 ans après sa mort. La durée de la protection est 70 ans dans les pays de la communauté européenne et en nombres des pays une durée supérieure ou inférieure est adoptée. Il est à noter que cette durée est une durée de droit commun ; mais il y a des cas exceptionnels où la durée devient, pour une certaine raison, moins qu’ordinaire, en comptant le début de la durée de la date de la création ou la publication ou présentation de l’œuvre, par exemple, en ca des œuvres audio-visuelles. En droit iranien, antérieurement à la loi de 2010, la durée était 30 ans. Mais conformément à cette loi modifiant l’article 12 de la loi de 1969 , la durée de droit commun est augmentée à 50 ans ; mais la durée des cas exceptionnels reste inchangée, ce qui est critiquable. Le projet de loi sur la protection de la propriété littéraire et artistique et droite voisins a remédié, heureusement, dans une large mesure, à cette lacune prévoyant une durée de 50 ans pour tous les cas, à l’exception des œuvres photographiques dont la durée est 25 ans, ce qui nous semble inopportun. مدت حمایت از حقوق اقتصادی مؤلف یکی از موضوعات مهمی است که امروزه در حقوق مالکیت ادبی و هنری مطرح و محل بحث است. در گذشته برخی از صاحب‌نظران این حقوق را دائمی دانسته و آن را از مقوله مالکیت به شمار آورده‌اند؛ ولی امروزه این نظر متروک است و در همه کشورها و پیمان‌ها و اسناد بین‌المللی حقوق اقتصادی پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری موقت تلقی شده، هر چند که در مدت حمایت اختلاف است. امروزه اغلب کشورها مدت حمایت را اصولاً تا 50 سال از تاریخ فوت پدیدآورنده تعیین کرده‌اند. کنوانسیون برن که مهم‌ترین پیمان بین‌المللی راجع به مالکیت ادبی و هنری است همین مدت را به عنوان حداقل لازم الرعایه برای کشورهای عضو پذیرفته و موافقت‌نامه تریپس که از پیمان‌های لازم‌الاجرای سازمان تجارت جهانی است از آن تبعیت کرده است؛ لیکن در کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا مدت حمایت 70 سال ودر شماری از کشورها این مدت کم‌تر یا بیشتر است. البته مدت مزبور قاعده عمومی حمایت است ولی در مواردی، نظر به پاره‌ای دلایل و ملاحظات، ممکن است مدت بیشتر یا کمتری مقرر شده باشد، چنانکه در آثار سینمایی مبدأ محاسبه مدت تاریخ عرضه عمومی یا انتشار یا خلق اثر است و بدین‌سان مدت حمایت کمتر خواهد بود. در حقوق ایران، تا سال 1389، مدت حمایت اصولاً تا سی سال از تاریخ مرگ مؤلف بود که با حقوق تطبیقی و پیمان‌های بین‌المللی سازگاری نداشت؛ لیکن در این سال ماده 12 قانون حمایت حقوق مؤلف و مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 و تبصره آن اصلاح گردید و به موجب قانون اصلاحی مدت حمایت به 50 سال از تاریخ مرگ پدیدآورنده افزایش یافت و در مورد آثار مشترک مقرر گردید که مدت حمایت تا 50 سال از تاریخ مرگ آخرین نفر از پدیدآورندگان است. اما موارد دیگری که در آنها مدت حمایت مطرح شده ولی مبدأ محاسبه مدت تفاوت دارد مانند آثار سینمایی و عکاسی، اثار متعلق به شخص حقوقی و نرم افزارهای رایانه‌ای مدت سی سال باقی ماند که قابل ایراد است. به نظر می‌رسد که این ناهماهنگی در مدت حمایت ناشی از فقدان جامع‌نگری و عدم احاطه قانون‌گذار ایران به قوانین ایران بوده است. در لایحه حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط که به مجلس شورای اسلامی تقدیم شده و امید است در اینده نزدیک به تصویب مجلس برسد اغلب اشکالات و نقایص قوانین موضوعه کنونی رفع شده و به ویژه در زمینه مدت حمایت از حقوق اقتصادی همه‌جا 50 سال تعیین گردیده است جز در مورد آثار عکاسی که مدت حمایت به 25 سال کاهش یافته که قابل انتقاد می نماید.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141892_6870db6215ef8c4f2f10a95ccf6ff3d4.pdf

انجمن علمی حقوق مالکیت فکری ایران پژوهشهای تطبیقی حقوق مالکیت فکری 1 1 2018 06 22 Obligation to disclosure the origin of the genetic recourse and associated traditional knowledge in the patent applications. تعهد به افشاء مبدأ منابع ژنتیک و دانش سنتی مرتبط در اظهارنامه های ثبت اختراع 141893 FA حمید عزیزی مراد پور پژوهشگر حقوق مالکیت فکری و مدرس دانشگاه Journal Article 2021 12 17 Iran is very rich in the biological diversity and in the traditional knowledge. One of the issues that is important in the intellectual property system is the protection of the rights of the holder of the genetic recourse and associated traditional knowledge. In the absence of a sui generis system at least in the negative approach the mechanism of the patent can be useful for the protection of the holders namely the applicant of the patent should be obligingto disclose the origin of the genetic resource and traditional knowledge in the patent application. Necessity for the disclosure of the origin of the genetic recourse and associated traditional knowledge is one of the issues that provide by the developing country in the convention on biological diversity and the council of the TRIPS for the amendment of TRIPS. Necessity for the disclosure of the origin of the genetic recourse and associated traditional knowledge causes to the co-existence of the mentioned instruments. Developing countries proposed the amendment the article 29 as 29bis which containing the obligation of the disclosure of the origin of the genetic recourse and associated traditional knowledge. ایران از جمله کشور های غنی در حوزه تنوع زیستی و دانش سنتی می باشد.یکی از موضوعات مهم و جدید درنظام حقوق مالکیت فکریضرورت حفظ و حمایت از حقوق مالکیت فکری دارندگان منابع ژنتیک و دانش سنتی همراه با آن می باشد. اگر چه علیرغم تلاشهای انجام شده در سازمان جهانی مالکیت فکری در یک دهه اخیر از سوی کشور های در حال توسعه هنوز اسنادی به طور خاص برای حمایت از این دسته از حقوق در نظام بین المللی حقوق مالکیت فکری شکل نگرفته است اما در نبود یک نظام خاص حمایتی ایجابی حداقل بطور سلبی می تواندمنافع صاحبان این حقوق را با استفاده از مکانیزم های موجود مالکیت فکری تامین نمود. یکی از این ساز وکار ها برای حفظ حقوق دارندگاناین منابع تعهد به افشاءمبدا منابع ژنتیک و دانش سنتی همراه با آن دراظهار نامه های ثبت اختراع می باشد. در نظام بین المللی تعهد به حفظ وحمایت از حقوق دارندگان منابع مذکور تنهادر کنوانسیون تنوع زیستی پیش بینی شده است. این سند بطور خاص جزء اسناد مالکیت فکری نمی باشد اما برای همزیستی کنوانسیون مذکور و نظام بین المللی حقوق مالکیت فکری ضرورت افشاء مبدا منابع ژنتیک و دانش سنتی همراه آن در اظهار نامه های ثبت اختراع از موضوعاتی است که در مباحث شورای تریپس برای اصلاح موافقت نامه تریپس و در مذاکرات سازمان جهانی مالکیت فکری از سوی کشور های در حال توسعه مطرح شده است. کشور های در حال توسعه معتقدند که تاکید بر ضرورت افشاء مبدا ژنتیک به حل تعارض و ایجاد تعادل بین موافقت نامه تریپس و کنوانسیون تنوع زیستی می انجامد. این گروه از کشورهادر شورای تریپس پیشنهاداصلاح ماده 29 بصورت ماده 29 مکرر را مطرح نموده اند که متضمن الزام اعضا به پیش بینی تعهد به افشاء منابع ژنتیک و دانش سنتی همراه آن در اظهار نامه های ثبت اختراعو ضرورت کسب رضایت قبلی از دارندگان منابع مذکور در نظام های ملی می باشد. اگر چه بسیاری از کشور های ذینفع در حوزه منابع ژنتیک و دانش سنتی در قوانین ملی خود تعهد مذکور را پیش بینی کرده اند اما هنوزدر نظام ثبت اختراعات ایران این تعهد برای متقاضی ثبت اختراع پیش بینی نشده است.

https://www.iriplawjournal.ir/article_141893_98ab6dabef0d9e7529786e9b9d77e0c5.pdf